Guy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
We leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
Nieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
De Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
Toen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
Het is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
Midden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
vrijdag 25 april 2008, door Johan Braekman, Peter Tom Jones, Tobias Leenaert
Aan de basis liggen onder andere de stijgende voedselprijzen. De graanvoorraad is tot een minimum gezakt doordat de vraag enorm gestegen is. Vreemd genoeg is er op zich geen sprake van een graantekort. Het probleem is evenwel dat er van al het graan dat wereldwijd geproduceerd wordt, nog niet de helft op onze borden belandt. Over het groeiende deel dat naar de productie van biobrandstoffen gaat, is al veel geschreven. Maar dat deel is relatief beperkt vergeleken met het aandeel dat gebruikt wordt voor de productie van veevoeder: een ongemakkelijke, én veel minder bekende waarheid.
Runderen, varkens en kippen eten meer plantaardig diervoeder dan dat ze vlees produceren. Zo is er zeven à tien kilogram graan nodig voor de productie van een kilogram rundvlees. Er is dus massaal veel graan nodig om te voorzien in de wereldwijde vraag naar vlees, en dat betekent minder en duurder graan voor mensen. De vleesproductie is ook een verschrikkelijke slokop van water. Er is 15.500 liter water nodig voor de productie van een kilogram rundvlees, tien keer meer dan voor een kilogram graan. In een wereld waar waterschaarste voor een groeiend aantal mensen een steeds grotere bedreiging vormt, is zo’n verspilling moeilijk te verantwoorden. In sommige ontwikkelingslanden komen door de pijlsnel toenemende vraag naar vlees de hongerdood en waterschaarste om de hoek loeren. Terzelfder tijd heeft het vleesrijke voedingspatroon van de welvarende landen nog nooit zoveel directe slachtoffers geëist. Een te hoge vleesconsumptie vergroot het risico op hart- en vaatziekten, voedinggerelateerde kankers, overgewicht en diabetes.
Ook de politiek ziet de link niet. Verschillende kabinetten werken naast elkaar aan gerelateerde onderwerpen. Zo ziet het er niet naar uit dat bij de formulering van de nieuwe Vlaamse gezondheidsdoelstellingen (nu in ontwerpfase) de link gelegd zal worden met duurzaamheid. Vleesvermindering dreigt in die doelstellingen zelfs überhaupt niet opgenomen te worden.
Moet iedereen vegetariër worden? Neen, maar we moeten wel evolueren naar eetgewoonten waarin vlees veel minder centraal staat, ten voordele van granen, groenten en fruit. Een vleesrijk voedingspatroon is namelijk een recept voor hongersnood en welvaartsziekten. En dan hebben we het nog niet gehad over het massale dierenleed inherent aan de intensieve veeteelt en haar immense bijdrage aan de klimaatverandering (achttienprocent van de broeikasgasuitstoot, volgens de FAO). Een beleid dat duurzame ontwikkeling en volksgezondheid ernstig neemt, kan niet anders dan ook het thema vleesconsumptie op de agenda zetten.
Tobias Leenaert is coördinator EVA vzw. Peter Tom Jones is milieu-expert verbonden aan de KULeuven. Johan Braeckman doceert wijsbegeerte aan de Universiteit Gent.
