-
Trefwoorden
* anti-racisme * arbeid * cultuur * democratie * directe actie * ecologie * economie * feminisme * globalisering * inheemse volkeren * media * politieke geschiedenis * seksuele identiteiten * situationisme * sociale uitsluiting * spiritualiteit * strategie * vrede * -
Recent verschenen artikels
-
Verteerd door het vuur van de nacht
door Michael LöwyGuy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
-
Pasolini: ‘Ik besta als kracht van ‘t Verleden.’
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
-
De hel van de ongebreidelde lust
door Johny LenaertsWe leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
-
Crisis: treft de zondige mens alle schuld?
door Wolfgang UchatiusNieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
-
Harde tijden: wormen aan het werk
door Johny LenaertsDe Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
-
STRALING EN MASSAHYSTERIE
door Guy DenutteToen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
-
Het transitiefonds: een spaar- en kredietsysteem voor energierenovaties
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
-
Lokale economie oplossing voor peakoil en klimaatcrisis
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
-
Hackers trekken ten strijde tegen de Scientology Kerk
door Olivier DumonsHet is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
-
Guy Debord tegen een wereld zonder ontmoetingen
door Johny LenaertsMidden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
-
-
Ludo de Brabander
De nieuwe Amerikaanse strategie: oude wijn in oude zakken
donderdag 11 januari 2007, door Ludo De Brabander
President Bush heeft zijn langverwachte toespraak gehouden waarin hij zijn ‘nieuwe strategie’ aankondigt. Er valt echter weinig ‘nieuws’ te melden. De essentie van wat de Amerikaanse president wist te melden is in enkele woorden samen te vatten: meer militaire troepen en meer veiligheidsinspanningen van de kant van de Iraakse regering. Meer niet.
De inhoud van zijn boodschap komt niet echt als een verrassing. George W. Bush bevestigt dat hij vooral een luisterend oor heeft voor de scenario’s van de fundamentalistische rechterzijde van het politieke landschap in Washington. Met zijn pleidooi voor meer Amerikaanse troepen voert hij de belangrijkste aanbeveling uit van neoconservatieve denktanks zoals de American Enterprise Institute, die al meer dan een decennium pleiten voor een onverholen imperialistische politiek met een sterke militaire en ideologische ondertoon.Het is nogmaals duidelijk geworden dat het Witte Huis weigert te erkennen dat de invasie en de bezetting van Irak op een grote mislukking is uitgedraaid. Dat het kiest voor het verder zetten van een bezetting waar de overgrote meerderheid van de Irakezen zich tegen kant. De zogenaamde nieuwe strategie dreigt de catastrofe alleen maar groter te maken. Bush vergeet daarbij dat drie kwart van het geweld gericht is tegen de Amerikaanse en Iraakse troepen zoals de Iraqi Study Group van James Baker eind vorig jaar al in zijn geruchtmakende rapport erkende. Van de aanbeveling van deze Iraqi Study Group om naast een geleidelijke terugtrekking tegen begin 2008 ook werk te maken van een Internationale steungroep voor Irak, een diplomatiek initiatief waarbij ook Syrië en Iran zijn betrokken, is geen spoor te bekennen in Bush’ magere boodschap die de naam strategie zelfs niet waardig is. Zijn simpele boodschap is dat de VS de (militaire) overwinning moeten halen en de opstand van ‘gewetenloze’ terroristen en moordenaars met alle middelen neerslaan. De focus van deze ‘nieuwe’ strategie van ‘goed’ tegen ‘kwaad’ ligt op Bagdad en de opstandige provincie Anbar.
De toespraak is een kaakslag voor de Amerikaanse kiezers die onlangs nog via de stembus een duidelijke anti-oorlogsstem uitbrachten. Zonder verpinken zei Bush in zijn toespraak dat het komende jaar zich als ‘bloedig en gewelddadig’ aankondigt met “TV-schermen gevuld met beelden van dood en lijden”. Het lijkt hem niet te deren dat hij en zijn team nu al verantwoordelijk zijn voor meer slachtoffers dan Saddam Hoessein in heel zijn dertig jaar durende carrière als dictator.
Al jaren horen we het officiële verhaal dat de Amerikaanse invasie er kwam om de Irakezen te bevrijden. Vele honderdduizenden doden en miljoenen vluchtelingen later weten we wel beter. De bezettingsoorlog is één grote leugen. Van in het begin werd de Amerikaanse kiezer er ingeluisd met een nepverhaal over massavernietigingswapens, strijd tegen Al Qaida en de bevrijding van een dictatuur. Met deze toespraak doet president Bush er nog een schep bovenop. De waarheid is dat deze oorlog, die nu al duurder dreigt te worden dan Vietnam, niet te winnen valt, dat zij die deze moorddadige chaos hebben gecreëerd niet tegelijkertijd de redder in nood kunnen spelen. Deze oorlog was er vooral omdat Irak over belangrijke oliereserves beschikt in een olierijke regio. In dat opzicht heeft Bush gelijk als hij zegt dat “falen in Irak een catastrofe is voor de verenigde Staten”.
In de Verenigde Staten heeft de vredesbeweging al scherp op de toespraak van Bush gereageerd. Eind deze maand houdt zij een mars op Washington met als belangrijkste eis: een einde maken aan deze rampzalige bezettingsoorlog. De internationale vredesbeweging bereidt zich voor om op 17 en 18 maart, tijdens de vierde verjaardag van de invasie, de terugtrekking te eisen van de buitenlandse bezettingstroepen, ook in Brussel. De democraten die nu over de meerderheid beschikken in het Congres dreigen er ondertussen mee de miljarden dollars aan kredieten die nodig zijn om de bezetting te handhaven, te blokkeren. En dat in een oorlog waar niet alleen het aantal Irakese slachtoffers in crescendo gaat, maar ook de Amerikaanse dodentol stijgt. Genoeg ingrediënten om de Amerikaanse president vele nachten te laten piekeren. Slaap zacht! Mijnheer de president.
Ludo De Brabander, Stafmedewerker vzw Vrede
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Deze site maakt gebruik van SPIP en werd ontworpen door {yichalal}