Guy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
We leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
Nieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
De Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
Toen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
Het is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
Midden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
Gie Goris
Recensie Manifest voor een ander Europa in MO* magazine
zondag 24 oktober 2004, door Gie Goris
Dit boek hoort thuis in de categorie Verplichte Lectuur. Niet omdat Manifest voor een ander Europa de oplossingen bevat voor de melkweg aan problemen en uitdagingen waar de Europese Unie voor staat, maar omdat het boekje van Yves Salesse op heldere wijze de kernproblemen van de Unie aanduidt én eigen voorstellen formuleert om Europa een andere richting uit te sturen. Over de huidige Europese constructie schrijft Salesse in de inleiding dat ze ‘het product is van keuzen die eertijds door de stichters werden gemaakt: de markt gebruiken als instrument voor de Europese eenmaking. Europa is echter zelf het instrument van de markt geworden.’
De auteur werkt die vaststelling uit in het eerste deel van zijn uitgebreide essay. Het tweede deel bevat itgangspunten en voorstellen voor een ander Europa. Bij het begin daarvan schuift Salesse uit over de klassieke bananenschil (de verwarring tussen droom en programma), bijvoorbeeld als hij schrijft: ‘de tweede beslissing van ons Europa zal de afschaffing zijn van de eerbiediging van een open markteconomie met vrije en onvervalste mededinging.’ Verder lezen de voorstellen als een radicalisering van een aantal ideeën die bij de jongste Europese verkiezingen zelfs bij de sociaal-democraten circuleerden.
Met de publicatie van dit Manifest bevestigt de andersglobalistische denkgroep Ya Basta! haar groeiend belang. De Ya Basta! mensen beseffen - in het nawoord - dat ‘boeken alleen de wereld niet zullen veranderen’, maar dat weerhoudt hen er gelukkig niet van geregeld te publiceren. Ze doen dat overigens met enige zin voor poëzie. Het Manifest, dat gepubliceerd werd in april, sluit immers af met de Gorteriaanse oproep: ‘Tegen de permanente noodtoestand van het Imperium, voor een nieuwe lente!’
