Guy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
We leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
Nieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
De Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
Toen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
Het is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
Midden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
Peter Tom Jones
zaterdag 14 augustus 2004, door Peter Tom Jones
Vandaag wordt het wereldkapitalisme geconfronteerd met een hoge arbeidsproductiviteit in de industrie en de landbouw, maar ook met overcapaciteit en te traag groeiende markten. Mobiel kapitaal is daarom minder geneigd om te investeren in die sectoren. Het kapitalisme tracht dit op te vangen door een verschuiving van kapitaal naar andere sectoren (diensten, cultuur, onderwijs, gezondheidszorg...). Helaas kan de arbeidsproductiviteit in deze sectoren onvoldoende snel groeien, zodat ook daar het rendement op zijn honger blijft zitten. Dit verkaart de aanzuigkracht van de speculatieve economie. Op het vlak van tewerkstelling stijgt wereldwijd de uitbuitingsgraad van de arbeid. Enerzijds bestaat er een reële tendens om degelijke, beschermde arbeidsplaatsen in industriële sectoren in het Westen te verkassen naar lageloonlanden. Anderzijds zorgt alleen al de dreiging met delocalisatie voor een terugschroeving van de arbeidsvoorwaarden. Hoewel het verlies aan jobs in het Westen gedeeltelijk wordt gecompenseerd door jobcreatie in de dienstensector, betreft het hier veeleer precaire arbeidsplaatsen. Dit leidt tot een duale samenleving van enerzijds werklozen en working poors en anderzijds hooggeschoolde en goedbetaalde arbeidskrachten. Een kapitalistische groei-economie is bovendien fundamenteel onduurzaam: een expansief wereldsysteem is onverzoenbaar met het beperkte ecologische draagvlak van de aarde.
Een offensief njet
En toch vormen economische groei en het nationale concurrentievermogen de alfa en de omega van onze beleidsmakers, of die zich nu links of rechts bevinden. Ze vertellen ons dat maatregelen zoals hogere werkgeversbijdragen of belastingen op kapitaal en financiële producten, zullen leiden tot hogere lonen, een zwakker concurrentievermogen en bijgevolg lagere economische groei en nog meer armoede.
In weerwil van de onrealistische realpolitik, moeten we vanuit de andersglobaliseringsbeweging een offensief njet laten weerklinken.Een andere economie is mogelijk en noodzakelijk: dematerialisering van de economie, eco-efficiëntie én sufficiëntie, radicale arbeidsherverdeling, investering in openbare diensten en milieuvriendelijke jobs, technologieoverdracht... We hebben nood aan een economie die ten dienste staat van de mens, mét respect voor de beperkte milieugebruiksruimte. Een dergelijke economie zal postkapitalistisch of niet zijn.
Peter Tom Jones (1973) is Burgerlijk Ingenieur Milieukunde, Doctor in de Materiaalkunde en werkzaam als post-doctoraal onderzoeker aan de KULeuven. Hij is actief binnen de wetenschappelijke raad van ATTAC-Vlaanderen, publiceerde in diverse tijdschriften en is co-auteur van Ya Basta! Globalisering van onderop (2002) en Esperanza! Praktische theorie voor sociale bewegingen (2003).
