Guy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
We leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
Nieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
De Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
Toen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
Het is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
Midden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
Herman Michiel
donderdag 9 september 2004, door Herman Michiel
We zullen het hier echter niet hebben over de Big Bang of over honden, maar over Europese politiek of het gebrek eraan. Het boekje waarmee je je persoonlijke Eurobarometer van ’saai’ naar ’boeiend’ kunt zien evolueren is pas uit: Manifest voor een ander Europa, verschenen in de Ya Basta-reeks bij Academia Press (150 blz., 7,50 Euro). Het oorspronkelijk Franse Manifeste (verschenen in februari 2004) is van de hand van Yves Salesse, auteur onder andere van Réformes et Révolution, vice-voorzitter van de bekende linkse Franse denktank Fondation Copernic, en zich politiek bewegend in de interstellaire ruimte tussen PCF en LCR. De Nederlandse vertaling werd voorzien van een kort aanhangsel, waarin de belangrijkste Europese verdragen, structuren en procedures worden uitgelegd. In een Voorwoord stellen Stefaan Declerq (Oxfam-Solidariteit), Sven Lauwers (Masereelfonds), Francine Mestrum (Attac-Vlaanderen), Frank Slegers (Euromarsen) en Georges Spriet (Vrede): "Dit boek staat voor het debat dat we in de sociale beweging willen aanzwengelen".
Waarom is dit Manifest een belangrijke bijdrage tot het debat over Europa? Waarom neemt het ook binnen de linkerzijde een aparte plaats in ? Daarvoor kunnen volgende redenen aangehaald worden.
1. Natuurlijk vindt men in dit Manifest de bekende linkse kritiek op de huidige Europese constructie: de vrije markt als enig ’politiek’ project, de ondemocratische structuren en beslissingsname, de EU als neoliberaal strijdros in de Wereldhandelsorganisatie, enz. Maar als marxist probeert Salesse ook verklaringen te geven (waarmee men het al dan niet eens kan zijn). Zo is er een knappe historische analyse van de evoluerende verhoudingen tussen EU en USA in de voorbije eeuw; er wordt gezocht naar de smalle sociale basis van de huidige Europese integratie (niet een ’Europese burgerij’ maar de politiek-administratieve top van de staten); de machtsuitoefening door de ministers van de lidstaten (’intergouvernementalisme’) verklaart het hortend en stotend karakter van het proces, gewrongen als het zit tussen kleine berekeningen van nationale politici en de logica van de grote eenheidsmarkt. (Salesse trapt ook wel eens tegen sommige idées fixes, zoals de opvatting als zou de Europese Commissie het zenuwcentrum zijn waar alles in donkere kamertjes beslist wordt.) Kortom, de linkse kritiek op het Europa van het kapitaal krijgt hier ook een theoretische onderbouwing. Interessant is ook dat de auteur de Europese scene uit de praktijk kent; enkele jaren geleden was hij medewerker op het kabinet Gayssot (PCF), verantwoordelijk voor de Europese transportpolitiek.
2. Salesse is een fervent voorstander van Europese politiek. Zijn positie in de linkerzijde is daardoor misschien aparter dan op het eerste gezicht lijkt. Enkele maanden geleden volgde ik een discussieavond van de SAP over de EU en de grondwet. De spreker besloot zijn inleiding met de overweging dat hij, "behalve voor de Kyotonorm, en misschien nog enkele dingen", niet goed inzag "waarvoor een Europese politiek eigenlijk nodig zou zijn". De ruimte ontbreekt om erop in te gaan, maar hier heb je in alle duidelijkheid een belangrijk debat: is Europese politiek (natuurlijk van een karakter diametraal tegengesteld aan dat van de huidige EU) noodzakelijk voor een links project in de 21e eeuw, of volstaat een heropflakkering van de strijd binnen de natiestaten? Voor Salesse is het antwoord ondubbelzinnig.
3. Een basisstelling van het Manifest is dat een geloofwaardige kritiek van de huidige liberale Europese constructie concrete alternatieven moet voorstellen, en daarvoor de strijd nu aanvatten. Alternatieve voorstellen bestaan reeds op heel wat terreinen, in allerlei sociale bewegingen en Europese coördinaties wordt eraan gewerkt. Zo is er bv. het idee van een minimuminkomen, uitgedrukt als percentage van het BBP; over wat een Europese bijdrage tot de sociale zekerheid zou kunnen zijn wordt ook nagedacht. Salesse is ook een hartstochtelijk pleitbezorger voor de openbare diensten, die hij op Europese schaal wil verder uitbouwen. Natuurlijk wordt gewezen op de enorme mankementen van het grondwetsontwerp, en er worden ideeën gegeven rond democratische besluitvorming (die onmogelijk met het intergouvernementalisme en de onverkozen Raad van ministers te verzoenen is). Opmerkelijk en terecht is dat de bekommernis voor jobs geen pleidooi wordt voor ’groei ten koste van alles’. Salesse is echt begaan met duurzame ontwikkeling, zinvolle arbeid, andere verhoudingen met het Zuiden. Net op deze terreinen is het zonneklaar dat alleen een echt Europees project in staat zou zijn het tij te keren. Niemand zal het eens zijn met alle ideeën die in dit geïnspireerd Manifest worden geopperd. (Zo kan men zich vragen stellen bij een nogal ongecomplexeerd pleidooi voor een Europese militair macht: onder welke politieke en klasseverhoudingen?). Maar als bijdrage tot het debat is dit eerder een pluspunt. Hopen dus maar dat dit boekje zijn weg vindt naar alle zijden van de sociale beweging.
Het Manifest voor een ander Europa kan per post bezorgd worden na overschrijving van 9 Euro op rekening 000-1117946-21 van H. Michiel, Kiezelstraat, 17, 3078 Meerbeek; in de mededeling "Manifest" + naam en adres vermelden.
