Guy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
We leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
Nieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
De Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
Toen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
Het is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
Midden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
of hoe poldersolidariteit werkt
zaterdag 11 oktober 2008, door Karel Anthonissen
Op 3 oktober 2008 nam de Nederlandse Staat, in volle bankcrisis, de aandelen over van de Nederlandse tak van Fortis, met inbegrip van Fortis-Verzekeringen en van ABN-Amro. Niemand had zoiets voorspeld, want het onder overheidscontrole brengen van banken is al een kwart-eeuw uit den boze. Toen het Agalev-congres in 1985 tot zulke radikale maatregelen opriep, werd het weggehoond, ook door de linkse vrienden, die liever hun radikaliteit gingen laten zien in de strijd voor het homo-huwelijk, tegen het Vlaams Blok, en andere "pogressieve" thema’s. De bankcrisis woedt nu als een orkaan door de Verenigde Staten en de hele kapitalistische wereld. De regering-Bush geeft veel geld van de belastingbetaler uit (700 miljarde dollar) om slechte papieren op te kopen. Daar durft men het niet aan om de banken zelf op te kopen; dat zou "socialisme" zijn. De regering-Balkenende deed het dus wel. Goed van Nederland. En bovendien, dit zijn goede papieren voor weinig geld. Jammer voor de Belgische beleggers, die er armer van geworden zijn.
Die "poldersolidariteit" typeert de Nederlanders al eeuwen, het besef dat ze de problemen collectief moeten aanpakken, samen dijken bouwen of wegspoelen. Zo ging het al met de Nederlandse opstand tegen de Spaanse koning. In 1572 waren het enkele geuzen in gammele bootjes die Den Briel innamen; een halve eeuw later beheersten ze de wereldzeeën. Het tekende feit daarvoor is wellicht de confisquatie van de beruchte Spaanse zilvervloot in 1628 door de Hollandse admiraal Piet Hein. Hoe hadden ze dat gedaan ? Ze hadden een zwakke staat opgericht, een confederatie van zeven bijna onafhankelijke provincies, zonder koning, zonder president, een staat die weinig kans kreeg om repressief te zijn. Maar ze hadden die zwakke staat wel een paar sterke economische poten gegeven, de West-Indische Compagnie en de Verenigde Oost-Indische Compagnie. Zouden daar geen ideeën inzitten voor een alternatief model voor de Europese Gemeenschap, of zelfs de Verenigde Naties ? Een paar sterke economische structuren in handen van de (wereld)gemeenschap ?
