-
Trefwoorden
* anti-racisme * arbeid * cultuur * democratie * directe actie * ecologie * economie * feminisme * globalisering * inheemse volkeren * media * politieke geschiedenis * seksuele identiteiten * situationisme * sociale uitsluiting * spiritualiteit * strategie * vrede * -
Recent verschenen artikels
-
Verteerd door het vuur van de nacht
door Michael LöwyGuy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
-
Pasolini: ‘Ik besta als kracht van ‘t Verleden.’
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
-
De hel van de ongebreidelde lust
door Johny LenaertsWe leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
-
Crisis: treft de zondige mens alle schuld?
door Wolfgang UchatiusNieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
-
Harde tijden: wormen aan het werk
door Johny LenaertsDe Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
-
STRALING EN MASSAHYSTERIE
door Guy DenutteToen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
-
Het transitiefonds: een spaar- en kredietsysteem voor energierenovaties
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
-
Lokale economie oplossing voor peakoil en klimaatcrisis
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
-
Hackers trekken ten strijde tegen de Scientology Kerk
door Olivier DumonsHet is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
-
Guy Debord tegen een wereld zonder ontmoetingen
door Johny LenaertsMidden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
-
-
Johan Malcorps, Erwin Pairon, Dirk Geldof en Johan Bijttebier
Groen! Antwerpen over het straatverbod
Met een straatverbod verschuif je de problemen gewoon van de ene straat naar de andere
woensdag 11 mei 2005
De burgemeester en de schepen voor veiligheid van Antwerpen willen de omzetting van de federale overlastwet in de politiecodex aangrijpen om een totaal nieuw instrument invoeren in het Belgisch recht, dat van het individueel straatverbod op last van de burgemeester. In feite wil men zo een maatregel invoeren die minstens moet onderbouwd worden door federale wetgeving. In het federale parlement zou er vast geen meerderheid gevonden worden voor een straatverbod. De minister van Justitie, Laurette Onkelinx, liet vroeger al weten dat een straatverbod volgens haar niet kon.
Met een straatverbod wordt aan één persoon het recht ontzegd om zich in een bepaalde straat of op een bepaald plein op te houden, en dat voor een beperkte, maar wel verlengbare periode. Het kan niet gaan om de straat waar iemand woont of werkt. Het is een maatregel die tot nu toe enkel kan opgelegd worden door de rechter bij gevallen van stalking (in echtscheidingsruzies, bijvoorbeeld). De rechters springen er omzichtig mee om, ze beseffen dat het om een fundamenteel burgerrecht gaat: het recht om zich vrij te verplaatsen. Een straatverbod opleggen om ’overlast’ tegen te gaan is dus niet evident. Overlast is een bijzonder rekbaar begrip.
De concrete formuleringen in het ontwerp van Antwerpse politiecodex zijn dankzij onze interventies fel verbeterd: nu staat er duidelijk dat een straatverbod enkel kan in geval van zware en herhaalde overlast. Maar ons principiële bezwaar blijft gelden.
De vraag ten gronde is of het middel wel in verhouding staat tot het doel. Bestaat het gevaar niet dat je op basis van hinderlijk (of als hinderlijk ervaren) rondhanggedrag (uiteindelijk een subjectief gegeven) iemand een fundamentele vrijheid ontzegt? Het gaat voor alle duidelijkheid niet om criminele feiten: slagen en verwondingen, vernielingen, roof en dergelijke blijven in het strafrecht. Wie zich hieraan schuldig maakt, wordt aangehouden, en gerechtelijk vervolgd.
De burgemeester denkt aan een straatverbod voor tippelprostituees in bepaalde straten. Maar ook aan het weren van jongeren die geregeld overlast veroorzaken. En wat met daklozen die al eens samenzitten, een pintje te veel drinken en de toeristen in de weg lopen? Een andere voor de hand liggende doelgroep - zo blijkt in Nederland - zijn drugsgebruikers. Met het straatverbod kunnen pleinen of straten schoongeveegd worden. Een mooie nieuwe bib als Permeke op een plein waar ook weleens drugsverslaafden komen omdat er een opvangcentrum in de buurt is, dreigt zo tot een straatverbod te leiden voor sommigen.
Ontsporingen zijn wel degelijk mogelijk. Denk aan het samenscholingsverbod voor bejaarden in het Nederlandse dorpje Oude Pekela. Zodra dat rondhangen gepaard gaat met lichte overtredingen (muren bekladden, afval achterlaten, lawaai maken), zou het ook bij ons als overlast beschouwd kunnen worden.
Een straatverbod is maatschappelijk helemaal niet wenselijk. Bovendien rijzen er ook juridische vragen: kun je een straatverbod nog een administratieve maatregel noemen. Moeten we het niet beschouwen als een volwaardige straf? Een straf die enkel een rechter kan uitspreken? Door het straatverbod in de Antwerpse politiecodex op te nemen, wordt het begrip ’administratieve maatregel’ behoorlijk uitgebreid. Het is niet zeker dat deze interpretatie standhoudt voor de Raad van State.
Voorts zijn er nog enkele praktische bezwaren. De voorbeelden uit Nederland zijn niet bijzonder overtuigend. Het straatverbod blijkt zeer moeilijk te handhaven en gaf al meermaals aanleiding tot juridische betwistingen, tot in Europa toe, waarbij het oordeel van de rechter zeer wisselvallig was: soms werd het straatverbod onderschreven, maar in veel gevallen werd het door de rechter onderuitgehaald.
In de praktijk blijkt ook dat door een straatverbod problemen gewoon verschuiven van de ene straat naar de andere, van het ene plein naar het andere. Om die redenen pleiten sommigen ook in Antwerpen nu al voor ’wijkverboden’. Dan is het toch veel beter preventief te werken: als je de groep van mensen die overlast veroorzaken dan toch bij naam kent, kun je veel beter via welzijnswerk of via buurttoezichters naar structurele oplossingen zoeken. Daarom is het preventieve luik van het Stadsplan Veilig, dat onlangs in Antwerpen ook werd goedgekeurd, veel interessanter.
We steunen de politiecodex met administratieve sancties, maar we willen geen straatverbod. Dat is een brug te ver. De burgemeester heeft altijd het recht om verregaande maatregelen te nemen als de openbare orde bedreigd wordt, en om overlast te bestrijden. Maar op slinkse wijze een maatregel invoeren in een lokaal politiereglement waarvoor allicht geen parlementaire meerderheid gevonden kan worden in de Kamer, dat is niet zo fraai. Hoe belangrijk de Antwerpse gemeenteraad ook is: laten we deze discussie voeren waar ze thuishoort: in het parlement.
Johan Malcorps, Erwin Pairon, Dirk Geldof en Johan Bijttebier
(De auteurs zijn respectievelijk voorzitter, schepen en gemeenteraadsleden van Groen! Antwerpen.)
Teken de petitie op www.geenstraatverbod.be
N.B.
Dit opiniestuk verscheen in De Standaard van 10 mei 2005.
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Deze site maakt gebruik van SPIP en werd ontworpen door {yichalal}