Guy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
We leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
Nieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
De Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
Toen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
Het is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
Midden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
Brief verschenen in HUMO 3533 van 20 mei 2008
woensdag 3 september 2008, door Guy Denutte
Uit de gesprekken met James Lovelock en Fred Pearce blijkt dat ze enkel heil zien in kernenergie als een manier om minder CO2 uit te stoten. Lovelock’s argumenten zijn op zijn zachtst uitgedrukt misleidend. Hij zegt dat kerntechnologie "niet gevaarlijk" is. Ik zal mij beperken tot één enkel woord als reaktie hierop : Tsjernobyl. Hij wordt verder bijna poëtisch als hij het heeft over het beheersen van kernreakties, "de manier waarop de zon wordt aangedreven". Hij vergeet er bij te zeggen dat de zon draait op kernfusie, niet het primitieve proces van kernfissie dat door Westinghouse in alle kerncentrales wereldwijd werd geïnstalleerd, waarbij heel veel radioaktiviteit vrijkomt. Pearce’s argumenten zijn pragmatischer. Hij zegt dat kerncentrales "er nu eenmaal staan en dat we die dan maar beter kunnen blijven gebruiken". Ja, ten koste van onze kleinkinderen, die dan nog 200.000 jaar lang opgescheept blijven met ons kernafval. Wat een verschrikkelijk onetische manier van handelen om de lasten van de hedendaagse spilzucht af te wimpelen op toekomstige generaties. Zelf ben ik nog altijd verbolgen over het feit dat de generatie voor ons in de Leie kon zwemmen, terwijl dit voor ons - als kinderen - onmogelijk geworden was. De Leie was toen getransformeerd in een gitzwarte stinkende stroom, levensgevaarlijk voor wie er per ongeluk in viel. Dat is niet eerlijk.
Fred Pearce getuigt verder van een grenzeloze naïviteit door te geloven dat het kapitalisme hervormd zou kunnen worden door de politici, dankzij nieuwe emissienormen of zo. Dat strookt helemaal niet met de werkelijkheid. Kyoto was een voorzichtige stap in die richting maar werd door de grootste vervuiler op wereldvlak, de VS, nooit geratificeerd. Politici hebben een broertje dood aan het milieu. Hun planning reikt niet verder dan de volgende verkiezingen, terwijl het voortbestaan van de mensheid op het spel staat. Of scherper uitgedrukt : het vreedzame voortbestaan van de mensheid. Politici houden zich liever onledig met simplistische dingen. In Vlaanderen is dat het verbieden van de feminateek van Boon en ruzie stoken met onze Waalse buren. Deze banaliteiten worden dan uitvergroot tot voorpaginanieuws en vormen de hoofdpunten van het tv-journaal. Bush, de slechtste VS-president aller tijden, werd ondanks de schaamteloze korruptie van zijn administratie herverkozen omdat hij… tegen het homohuwelijk was! Wat een programmapunt ! Ondertussen vernietigde hij in Irak al 1 miljoen mensenlevens en kende een belastingspremie toe aan alle eigenaars van een benzineverslindende Hummer.
Is alles daarom verloren zoals Lovelock vermoedt ? Wellicht niet. Het kapitalisme vernietigt de aarde niet omwille van het dekadente konsumptiegedrag van de vetbetaalde PDGs van de grote multinationals. Hoe veel ze ook verdienen, ze kunnen het niet alleen. Ze hebben de globale konsumptie van alle rijke konsumenten uit Europa en de VS broodnodig – ook de uwe. Het is zelfs een onbevooroordeelde waarnemer als de liberale ekonoom John Maynard Keynes niet ontgaan dat "a decision to consume or not truly lies within the power of the individual". Als u uzelf en uw kinderen een toekomst wil voorspiegelen, dan kan ik alleen maar aanraden om u te ontkoppelen van Electrabel, zoals prof. Aviel Verbruggen reeds deed, door zonnepanelen op uw dak te plaatsen. Dan helpt u daadwerkelijk mee minder kernafval te produceren. Zonne-energie kan ook gebruikt worden om warm water te produceren. Overweeg verder de aankoop van een elektrische auto, die volgens de verwachtingen tegen 2010 op de markt zal komen, en zover mijn kennis reikt tegen dan zal aangeboden worden door minstens twee autokonstrukteurs (General Motors en Mitsubishi). Zo kunt u uw CO2-uitstoot drastisch verminderen. Is dat goedkoop ? Hierop laat ik liever E.F. Schumacher aan het woord : "... what is the cost of a reorientation ? We might remember ourselves that to calculate the cost of survival is perverse."
