-
Trefwoorden
* anti-racisme * arbeid * cultuur * democratie * directe actie * ecologie * economie * feminisme * globalisering * inheemse volkeren * media * politieke geschiedenis * seksuele identiteiten * situationisme * sociale uitsluiting * spiritualiteit * strategie * vrede * -
Recent verschenen artikels
-
Verteerd door het vuur van de nacht
door Michael LöwyGuy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
-
Pasolini: ‘Ik besta als kracht van ‘t Verleden.’
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
-
De hel van de ongebreidelde lust
door Johny LenaertsWe leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
-
Crisis: treft de zondige mens alle schuld?
door Wolfgang UchatiusNieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
-
Harde tijden: wormen aan het werk
door Johny LenaertsDe Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
-
STRALING EN MASSAHYSTERIE
door Guy DenutteToen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
-
Het transitiefonds: een spaar- en kredietsysteem voor energierenovaties
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
-
Lokale economie oplossing voor peakoil en klimaatcrisis
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
-
Hackers trekken ten strijde tegen de Scientology Kerk
door Olivier DumonsHet is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
-
Guy Debord tegen een wereld zonder ontmoetingen
door Johny LenaertsMidden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
-
-
Stijn Bruers
Klimaat: over & weer
donderdag 5 april 2007, door Stijn Bruers
Na an inconvenient Al Gore, het warme 2006, de VN-klimaatconferentie, het jongste rapport van het IPCC en het uitsterven van de winter, is de publieke opinie opgeschoven van een ‘klimaatsceptische’ houding naar bezorgdheid. Toch hoort men nog vaak originele drogredeneringen en wordt de problematiek dikwijls geminimaliseerd. Laat me een analogie voorstellen.
Stel ik consumeer veel luxeproducten. Daardoor komt er veel afval vrij, met veel ziektekiemen. Een arts achterhaalt dat u hierdoor reeds een beetje ziek bent, uw lichaamstemperatuur neemt toe. U loopt bovendien een verhoogd risico op ernstige kwalen. U wil dat ik mijn vervuilende gedrag aanpas, omwille van het voorzorgsprincipe. Ik antwoord dat u het voorzorgsprincipe beter niet altijd toepast, anders mag ik niets meer doen, want alles bevat risico’s. Maar u stelt dat de consumptie van luxeproducten moreel minder zwaar weegt dan een potentieel ernstige ziekte.
Ik ontkende altijd dat ik uw ziekte veroorzaakte, want dat is de doodsteek voor mijn consumptiegedrag. Zoals kleine mensen niet geloofden dat zij de grote planeet opwarmden, acht ik het onmogelijk dat kleine ziektekiemen uw ziekte teweegbrengen. Na veel onderzoek achten de artsen het wel mogelijk.
Ik twijfel aan de artsen: er moet toch een arts zijn die kan vaststellen dat ik uw ziekte niet teweegbracht? Ik verwijs naar voorbeelden, waar alle artsen een stelling verdedigden, op één na, die achteraf gelijk kreeg. De artsen stellen dat ze vroeger twijfelden aan de mogelijkheid dat ziektekiemen ziekmakend waren. Ze veranderden van mening omdat ze sterkere argumenten tegenkwamen. Terug unaniem de oude mening aanhangen vereist nu wel onwaarschijnlijk krachtig bewijsmateriaal.
Een andere stelling. Het lichaam verandert voortdurend: het beweegt, het groeit, het zweet of het beeft, kortom: het is nooit in evenwicht. Misschien hoort die waargenomen temperatuurstijging bij een gezond proces? De artsen wijzen erop dat het lichaam best functioneert bij 37°C en dat er pijn en lijden optreedt als die temperatuur stijgt. Pijn veroorzaken is immoreel.
Ik tracht uw temperatuurstijging gewoon te minimaliseren. Een opwarming van slechts 3 graden geeft hoogstens wat extra zweet. Maar de artsen spreken me tegen: als uw lichaam met 3 graden opwarmt, ligt u ziek in bed.
Ik meen dat de artsen er persoonlijk belang bij hebben. De farmaceutische industrie is bekommerd om de winst, en de artsen zijn onbetrouwbaar. De artsen stellen dat ze onpartijdig zijn, het maakt voor hen geen financieel verschil uit of ik door mijn gedrag uw ziekte veroorzaak of niet. Ik zou er echter persoonlijk belang bij hebben om uw ziekte te negeren, want ik wil niets liever dan luxe en overvloed.
Iemand merkt op dat we het weer niet één week op voorhand kunnen voorspellen. Hoe zouden we dan het klimaat kunnen voorspellen? Daarom spreek ik de artsen tegen. Ik vraag hen te voorspellen hoe hoog de temperatuur in uw vinger morgenmiddag zal zijn. Dat kunnen ze niet! Zijn hun theorieën en computermodellen zo zwak? De artsen wijzen me er op dat uw gemiddelde temperatuur veel makkelijker te voorspellen is en dat ze bovendien stijgt zoals voorspelt. Aangenomen dat u ziektekiemen kreeg, die waarschijnlijk van mijn afval afkomstig waren.
Ik stel dat, indien u toch al ziek bent, er toch niets meer aan te verhelpen valt, en ik gewoon verder mag consumeren. De artsen stellen dat verdere afvalproductie gevaarlijke complicaties kan veroorzaken en dat mijn gedrag wijzigen die complicaties kan voorkomen.
Als ik uw ziekte niet veroorzaak, doet iemand anders of de natuur het wel. Iedereen wordt van nature al eens ziek. Wat maakt het voor u uit wie of wat de oorzaak is van uw kwaal? Als de natuur iets mag veroorzaken, waarom ik dan niet? U noemt dat een naturalistische drogredenering. U repliceert dat het immoreel is om iemand bewust een kwaal te bezorgen. Ook het argument dat u blijkbaar al uw vorige ziektes overleefde, en deze ziekte dus waarschijnlijk ook, wordt door artsen tegengesproken.
Alle leven en alle mensen passen zich aan wijzigende omstandigheden aan. Pas u dus aan uw nieuwe toestand aan, dacht ik. Trouwens u leeft al tientallen jaren, wat maakt een paar dagen ziekte dan uit? U vindt ook dat een immorele visie. Een dag mag kort zijn, dat maakt hem niet minder waardevol.
Ik opper dat het winter wordt en u onderkoeld kunt raken. Uw koorts kan die onderkoeling misschien tegenwerken. De artsen worden kwader...
Ik beken verslaafd te zijn aan mijn consumptie. We moeten maar zoeken naar medicamenten die genezen of die ernstige symptomen tegenwerken. Maar dat kost veel geld dat ik liever aan mijn luxe uitgeef. U beweert dat de oplossing eenvoudiger is: als ik af stap van mijn egoïstische verslaving en stop met mijn overconsumptie, dan loopt u geen complicaties meer op. Dat is de goedkoopste, de eenvoudigste en moreel gesproken, de beste oplossing.
Stijn Bruers (de auteur is natuurkundige aan de Katholieke Universiteit Leuven)
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Deze site maakt gebruik van SPIP en werd ontworpen door {yichalal}