Guy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
We leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
Nieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
De Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
Toen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
Het is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
Midden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
Herman Michiel
donderdag 12 augustus 2004, door Herman Michiel
Yves Salesse weet waarover hij spreekt. Hij is lid van de Franse Staatsraad, doceerde Europees recht aan het Instituut voor Politieke Studies in Parijs en was als kabinetsmedewerker van Jospins minister Gayssot verantwoordelijk voor de Europese en internationale transportpolitiek. Veel van zijn mosterd haalt hij bovendien in de linkse ‘think tank’ Fondation Copernic. Bovendien was hij één van de organisatoren van het Europees Sociaal Forum van 2003 in Parijs. Mede daardoor kent hij de verwarring bij de linkerzijde als het over de EU gaat. Een deel van links beperkt zich tot één grote aanklacht van het neoliberale Europa, zonder zich aan alternatieve voorstellen te wagen; een ander deel denkt door ‘kritische steun’ de meubels te kunnen redden.
Alternatieven vindt men in dit Manifest genoeg, maar niet zonder eerst een grondige en originele diagnose van de kwaal gesteld te hebben. De stichtingsvaders wilden de markt gebruiken als instrument voor de Europese eenmaking, maar Europa is het instrument van de markt geworden. Dat is één. De volkeren moesten natuurlijk op afstand gehouden worden bij dergelijk project; in de plaats van democratische instellingen werd de macht ingepalmd door de ministers van de lidstaten. Dit intergouvernementalisme is niet alleen ondemocratisch, het is ook verlammend. Dat is twee. Als er in die omstandigheden een ‘grondwet’ bijeengeraapt wordt (door cut & paste van de bestaande verdragen) is het resultaat navenant, onaanvaardbaar dus. De scherpe analyse van Salesse is veelzijdig, overtuigend, gedocumenteerd, en soms iconoclast (bv. over de rol van de Commissie als zondebok, of over een Europese defensie).
Na het scalpel neemt Salesse het tekenpotlood ter hand, en schetst het Europa dat we willen, het sociaal Europa, het Europa van de duurzame ontwikkeling, het Europa waar de landen van het Zuiden een partner zullen in vinden. Als nu ook nog de sociale bewegingen in het Manifest voor een ander Europa inspiratie vinden om het truweel in handen te nemen, en met de opbouw van dit Europa te beginnen...
Men moet geen EU-expert zijn om dit Manifest te lezen. Salesse heeft het niet over stemmenverdeling, anecdotes of duistere juridische aangelegenheden, wel over de samenleving, openbare diensten, democratie, de leefbaarheid van deze planeet, en dat is taal die hopelijk nog iedereen kan begrijpen. De vertaler heeft met een paar voetnoten en een kort aanhangsel over de verdragen en structuren van de EU de leesbaarheid nog vergroot. U weet dus reeds wat te lezen in de dagen die de Europese verkiezingen voorafgaan.
Dit Manifest verdient beslist een beetje aandacht!
U kan de PDF-file van het boek nu reeds aanvragen bij David Dessers: 0486.69.69.27 david.dessers@chello.be
Voor méér info over het boekje kan u ook terecht bij Herman Michiel (vertaler): herman.michiel@skynet.be
Of bij Uitgeverij Academia Press Marijke Vansteenkiste of Peter Laroy (uitgevers): 09.233.80.88 info@academiapress.be
Dit boek verschijnt in de reeks Ya Basta, andersglobalistische boeken www.yabasta.be
