Guy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
We leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
Nieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
De Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
Toen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
Het is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
Midden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
Dirk Barrez
woensdag 17 mei 2006, door Dirk Barrez
Peter Tom Jones en Roger Jacobs zijn geen doemdenkers. Het is hen toevertrouwd een hyperrealistische tekening te maken van een wereld die haar ecologische fundamenten om zeep aan het helpen is en daarbij de sociale rechtvaardigheid aan diggelen gooit. De economische groei die we maar blijven nastreven - en die nu al in veel rijke landen achteruitgang in welvaart meebrengt - maakt van de ecologische crisis evenzo een sociale crisis. De rechten van meeste mensen en van alle toekomstige wereldburgers worden miskend.
Weten hoe ernstig de toestand is en waarom het zo ver kon komen, is hoogdringend. Niet om immobilisme te prediken, wel om zo gedocumenteerd mogelijk te zoeken naar de uitwegen uit de dreigende sociaal-ecologische impasse. Dat is wat Peter Tom Jones en Roger Jacobs doen. Hier spreken geen naïevelingen, wel hyperrealisten die de beste koers proberen uit te tekenen voor onze aarde. Zij noemen zich voorzichtig hoopvol omdat de mensen en de mensheid vrij kunnen kiezen voor een echt duurzame economie. Het is niet te laat om te handelen, maar diep ingrijpende actie dringt zich op, liefst nog vandaag i.p.v. morgen.
Deze auteurs hebben iets te vertellen, een verhaal van zo cruciaal belang voor onze levens en onze directe nakomelingen dat we het allemaal moeten kennen, dat niemand straks kan uitroepen: maar dat heb ik niet geweten.
Ik ben benieuwd in hoeveel talkshows en andere mediaformats ze zullen geraken met dat verhaal, en nog meer in wat ze er dan echt kwijt kunn en en mogen vertellen, op hoeveel onbegrip, onkunde, regelrechte domheid en zelfs manipulatie ze zullen stuiten.
PALA zal alvast nog meer dan eens terugkomen op dit indrukwekkende boek omdat - je raadt het al - zoveel mogelijk mensen de toestand van onze aarde en wereld moeten kennen. Dan kunnen ze op hun beurt tal van anderen kritisch doen stilstaan bij hun roekeloze overtuiging dat het wel niet zo’n vaart zal lopen en hen daar liefst van afhelpen, in het belang van ons allemaal. (DB)
