Guy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
We leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
Nieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
De Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
Toen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
Het is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
Midden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
FET
zaterdag 5 oktober 2002
Ya Basta!
Het zal zeker niet het laatste boek over het andersglobalisme zijn. Maar het is wel het eerste Nederlandstalige dat van binnenuit, de beweging zelf, geschreven werd - als we de geëngageerde journalist Dirk Barrez even niet meerekenen. De drie coauteurs zijn activisten, en alledrie jonger dan dertig. Dat kan geen toeval zijn. Zij bouwen de Vlaamse tak op van de internationale beweging Attac, die al bestond in Brussel en Wallonië. Uiteraard wordt tekeergegaan tegen ’de mythes van de markt’. Toch is het veel meer dan een pamflet, dankzij de informatieve waarde van de diverse essays, c.q. de onthullingen over zichzelf. Punten die ook voor de beweging moeilijk liggen, neem de verhouding met de vakbonden, worden niet uit de weg gegaan. De tegenstelling tussen economie en ecologie wordt ’ogenschijnlijk’ genoemd. Dit is dus tevens een manifest. Bovendien bevat het boek protestgedichten, foto’s van het alternatieve bureau Indymedia, adressen van nuttige websites, instructieve stukken over het Internationaal Monetair Fonds, de Wereldhandelsorganisatie en de G8, en een overzicht van de voorbije andersglobalistische acties in België. Geen index. Gemakshalve laat men de geschiedenis van de beweging starten bij de ’battle of Seattle’ in 1999. In een woord vooraf verzet professor Jan Blommaert (RUG) zich daartegen. Met een aanpak volgens de chronologica ’pre- en post-Seattle’, doet volgens de professor de beweging zichzelf onrecht aan. Andersglobalisme mag niet worden gereduceerd tot een conjunctuurfenomeen. De beweging is niet nieuw, maar oud en hecht verbonden met een traditie. In de vroege jaren negentig, met de val van de Muur en wat erop volgde, is er iets fundamenteels gebeurd. Blommaert: ’De andersglobalisten kunnen met recht en reden stellen dat zij het vacuüm hebben gevuld dat ontstond toen de progressieve partijen en organisaties hun antikapitalistische agenda opgaven.’ Wel goed vindt hij de ’utopische drift’ die de beweging aan de dag legt. Dat maakt het verschil tussen ’politiek’ en ’beleid’. Uit een bijdrage over activistisch Nederland blijkt dat het antiglobalisme ook daar niet altijd eensgezind is, dat er vaak grote interne verschillen blijven bestaan. De discussie over radicale democratisering, ’globalisering van onderop’, al of niet neomarxisme, is maar net begonnen. Ook bij ons. Ya basta betekent: het is genoeg geweest. Dat is het duidelijk niet. Bij de vele vragen die in dit boek worden opgelost, komt een pak nieuwe vragen tevoorschijn. Een open deur leidt tot een keur van nieuwe deuren. Gesloten. Het kan ook nieuwsgierigheid heten.
Dessers/Dumolyn/Jones - ¡Ya Basta! Globalisering van onderop - 2002, Gent, Academia Press, 358 blz., 17 euro, ISBN 90-382-0409-4.
