Guy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
We leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
Nieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
De Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
Toen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
Het is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
Midden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
Johny Lenaerts
dinsdag 1 augustus 2006, door Johny Lenaerts
Gedurende een vruchtbare loopbaan - publicaties, onderwijs, politiek activisme -, dat een halve eeuw omspande, heeft Bookchin een nieuwe antiautoritaire visie ontwikkeld, waarin ecologie, dialectische filosofie en sociaal anarchisme centrale begrippen vormen. Bookchin is erin geslaagd de ecologische thematiek op een organische manier te integreren in zijn meer algemene kritiek op het kapitalisme. De Amerikaanse milieuhistoricus Raderick Nash (o.a. auteur van de klassieker ’Wilderness and the American mind’) omschreef Bookchin in 1989 als ’de veteraan in de loopgraven van de Amerikaanse milieuoorlog’. Theodore Roszak (o.a. auteur van ’De opkomst van de tegencultuur’) was van mening dat Bookchin met ’The Ecology of Freedom’ (1982/1991) ’wellicht de belangrijkste bijdrage aan de milieufilosofie van de huidige tijd’ geleverd had, en dat hij met dit boek als één van de belangrijkste Amerikaanse politieke filosofen een plaats verworven had naast Thoreau, Lewis Mumford en Paul Goodman.
Bookchin-kenner Roger Jacobs schreef een interessant overzichtsartikel op www.athene.antenna.nl, waarvan we hier het slot weergeven.
Welke boodschap heeft deze oude revolutionair voor mensen die zich aangesproken voelen door zijn ideaal van een rationele maatschappij gebaseerd op actief en verantwoordelijk burgerschap en doordrongen van een diepgewortelde ecologische sensibiliteit?
“Tegenwoordig moet ik toegeven, dat ik mij als een geest uit een vervlogen tijdperk beschouw. Wat mij ertoe inspireert om mij te verzetten tegen de bestaande maatschappij is natuurlijk de woede over onrecht, de liefde voor de vrijheid en het verantwoordelijkheidsbesef om de menselijke geest verder te zetten en uit te diepen: haar schoonheid, haar creativiteit en haar latent vermogen om de wereld te verbeteren. Ik ben er niet in geïnteresseerd om op goede voet te staan met een irrationele maatschappij die al het waardevolle in de mens ondermijnt, die alles aantast wat mooi en nobel is in de menselijke ervaring. Het kapitalisme maakt ons kapot. Op het moleculaire niveau van het dagelijkse leven verandert het ons in de slechte betekenis van het woord, dwingt het ons dingen te rationaliseren waarvan we weten - of tenminste ooit wisten - dat zij vals zijn en om dingen te doen die trivialiseren en ontmenselijken. Als we tegen het kapitalisme vechten, vechten we in feite tegen onze eigen ontmenselijking. Als we daarvan doordrongen zijn zal het gevaar om ingepakt te worden door het systeem ons verzet alleen maar doen toenemen. Als revolutionairen vechten we niet enkel voor een betere maatschappij maar ook voor onze eigen menselijkheid. Ik kan niet genoeg het belang van een coherente visie benadrukken, ideeën samenbrengen en de verbanden begrijpen die er tussen de ons omringende verschijnselen bestaan. Ons verzet wordt versterkt als we beschikken over dit theoretisch inzicht. Want er wordt eerst en vooral zin gegeven aan ons verzet tegen de heersende maatschappij en het voedt onze hoop dat we in staat zullen zijn die maatschappij te veranderen. Die hoop instandhouden - zelfs in het besef dat we niet lang genoeg zullen leven om onze idealen gerealiseerd te zien - stelt ons in staat te blijven streven naar de verwezenlijking van een goede maatschappij” [Anarchism, Marxism and the Future of the Left, 1999, pp 346/47] “We moeten actie voeren om de wereld te veranderen. Daarbij liggen zowel rijke mogelijkheden als grote gevaren in het verschiet maar óf we uiteindelijk in een coöperatieve maatschappij zullen leven hangt in belangrijke mate af van wat we vandaag de dag doen. Ofwel zullen we een ware collectivistische maatschappij tot stand brengen gebaseerd op volksvergaderingen, de municipalisering van de eigendom en gemeentelijke confederaties - een ware zelfbeherende maatschappij; ofwel zullen we belanden in één of andere vorm van totalitarisme en een ecologische ineenstorting. Dat is de keuze waarvoor we gesteld worden op de drempel van de 21ste eeuw. Als we op deze uitdaging niet ingaan zal onze planeet beroofd worden van de rationaliteit en het bewustzijn die er juist zin aan geven" [Anarchism, Marxism and the Future of the Left, 1999, p. 349].
Enkele Nederlandstalige inleidingen tot Murray Bookchin
*DE AS, themanummer: Murray Bookchin, 18de jg., nr. 91, 1990
*André BONS, Anarchisme, politiek, natuur en moderniteit. Kritiek op Bookchins radicale sociale ecologie in: De As, 26ste jg., nr. 122-23, zomer 1998, pp. 62-75
*Marius de GEUS, Politiek, milieu en vrijheid in: Jan van Arkel, Utrecht, 1993 pp 95-110
*Roger JACOBS, Natuur, geschiedenis en vrijheid, in: Janssens, F./ Melle, U., Voeten in de aarde, Hadewijch/Jan van Arkel, Antwerpen/Utrecht, 1994, pp 19-57.
