-
Trefwoorden
* anti-racisme * arbeid * cultuur * democratie * directe actie * ecologie * economie * feminisme * globalisering * inheemse volkeren * media * politieke geschiedenis * seksuele identiteiten * situationisme * sociale uitsluiting * spiritualiteit * strategie * vrede * -
Recent verschenen artikels
-
Verteerd door het vuur van de nacht
door Michael LöwyGuy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
-
Pasolini: ‘Ik besta als kracht van ‘t Verleden.’
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
-
De hel van de ongebreidelde lust
door Johny LenaertsWe leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
-
Crisis: treft de zondige mens alle schuld?
door Wolfgang UchatiusNieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
-
Harde tijden: wormen aan het werk
door Johny LenaertsDe Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
-
STRALING EN MASSAHYSTERIE
door Guy DenutteToen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
-
Het transitiefonds: een spaar- en kredietsysteem voor energierenovaties
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
-
Lokale economie oplossing voor peakoil en klimaatcrisis
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
-
Hackers trekken ten strijde tegen de Scientology Kerk
door Olivier DumonsHet is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
-
Guy Debord tegen een wereld zonder ontmoetingen
door Johny LenaertsMidden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
-
-
Van cijfergegoochel tot cijfermanipulatie
maandag 28 mei 2007, door Els Keytsman, Peter Tom Jones
"Prof. Johan Vande Lanotte foefelt met klimaatfiguur", zo stelt het voorpagina-artikel van De Morgen (25/5) zeer terecht. Zijn behandeling van de cijfers van de Belgische broeikasgasuitstoot is werkelijk hallucinant. In se gaat hij nog een stap verder dan wat de federale en Vlaamse Ministers voor Leefmilieu, resp. Tobback (SP.A) en Kris Peeters (CD&V), eerder al presteerden.
In ons Klimaatboek (2007) toonden wij aan op welke manier Tobback en Peeters vooral een goed communicatiebeleid voeren ten aanzien van hun klimaatbeleid. De démarche van Johan Vande Lanotte is evenwel van een nog totaal andere orde.
In zijn ‘creatieve’ klimaatfiguur (getoond op VRT-Campagnejournaal, 23/5) gebruikt Vande Lanotte enkel de uitstootcijfers voor 1993, 1999, 2003 en 2006. De hoge pieken in 1996 en 1998, en de tijdelijke daling in 2002, laat hij gewoon weg. Vervolgens trekt hij rechte lijnen door zijn geselecteerde punten om zo tot zijn vooropgestelde conclusie te komen: "Alleen onder Paars was er een daling van de uitstoot."
Dit is geen cijfergegoochel meer maar je reinste manipulatie, een professor onwaardig. Een eerlijke analyse van de Belgische (en Vlaamse) uitstootcijfers toont aan dat er de laatste 8 jaar geen sprake is van een reële én structurele trendbreuk qua daling van onze totale uitstoot, gemeten in CO2-equivalent. De officiële figuur van de Belgische CO2(eq.)-uitstoot toont aan dat er momenteel vooral fluctuaties optreden die te maken hebben met toevalsfactoren en éénmalige gebeurtenissen (bv. in 2005: stijging prijs energie, sluiting hoogoven, tijdelijk verminderde activiteit van Sidmar wegens opgelegde quota door het moederbedrijf etc.)
Op geen enkele manier is er sprake van een echte, structurele daling. In het huidige groeigerichte economische model is de kleine, relatieve ontkoppeling tussen economische groei en CO2(eq.)-uitstoot totaal onvoldoende om een significante, absolute daling van de uitstoot te krijgen.
De ongemakkelijke waarheid is dat we nog mijlenver verwijderd zijn van de Kyoto-doelstelling van ocharme -7,5%. Laat staan dat we nog maar stappen zetten richting -30% tegen 2020 en -90% tegen 2050. Want dat zijn de vereiste doelstellingen om te komen tot een opwarming van minder dan de gevaarlijke 2°C. Oeverloos cijfergegoochel en kinderachtig gezwaai met grafieken helpen ons dan ook geen meter verder. Integendeel, het leidt de aandacht af van waar het debat werkelijk moet over gaan: namelijk over de keuze voor een ander economisch model, dat wel rekening houdt met grenzen die mens en planeet aankunnen. Daarvoor is een totale ommekeer nodig in onze wijze van consumeren, produceren en verplaatsen. Om deze ecologische economie wortel te laten schieten is er vooral politieke moed nodig.
N.B.
Els Keytsman en Peter Tom Jones, auteurs van Het Klimaatboek: Pleidooi voor een ecologische omslag (Epo, 2007), en beiden Groen!-kandidaat voor de federale verkiezingen van 2007.
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Deze site maakt gebruik van SPIP en werd ontworpen door {yichalal}