Guy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
We leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
Nieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
De Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
Toen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
Het is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
Midden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
Peter Tom Jones
zaterdag 2 juni 2007, door Peter Tom Jones
Laten we evenwel hopen dat de ‘klimaathype’ 10 juni zal overleven. Klimaatwetenschappers luiden al ettelijke jaren de alarmbel. Zij werden amper gehoord. Nu komt daar verandering in. Als we voortdoen zoals we bezig zijn, varen we recht op een ijsberg af. Nicholas Stern heeft becijferd dat ‘niets doen’ zal leiden tot een jaarlijks verlies van 5-20% van het Bruto Mondiaal Product. Het jongste VN-klimaatrapport heeft bevestigd dat de (gevaarlijke) grens van 2°C opwarming “bijna zeker” deze eeuw nog overschreden zal worden. Bij een opwarming vanaf 3°C krijgen meer dan drie miljard mensen te maken met waterschaarste. De landen die niet verantwoordelijk zijn voor het probleem, ondervinden de grootste schade. Minstens vier van de VN-Millenniumdoelstellingen worden in gevaar gebracht door de klimaatwijzigingen. Het Westen draagt een bijzonder zware verantwoordelijkheid.
Klimaatwetenschappers stellen al enkele jaren dat de mondiale broeikasgasuitstoot met 60% moet dalen tegen 2050. Voor de westerse landen komt dit neer op een afname van 80 à 90%. Wij staan voor een historisch kruispunt. Ofwel gaan we voor een verderzetting van het groeigerichte economische ontwikkelingsmodel, met hier en daar enkele groene en sociale correcties. Dit komt neer op het kiezen voor een doemscenario. Ofwel kiezen we voor een totaalvisie, met een overgang naar een ecologische economie. De speeltijd is voorbij. De sense of urgency dwingt ons om na te denken over ‘radicale’ maar tegelijk realistische oplossingen. Op Europees, federaal en Vlaams niveau kunnen én moeten wij mee het initiatief nemen. Een aanzienlijk deel van de vereiste reductie kan worden gerealiseerd via een technologische revolutie. Het vergt een nieuwe visie op duurzaam produceren met massale investeringen in hernieuwbare energie en schone technologieën. Toch is er meer nodig. Er is ook behoefte aan een nieuwe (sufficiëntie)visie op consumptie: anders, beter en soms ook minder consumeren. Door een combinatie van sociale, juridische en economische instrumenten is het perfect mogelijk (cf. Het Klimaatboek) de vereiste daling van de broeikasgasuitstoot te realiseren, zonder verlies aan levenskwaliteit. Het gaat over oplossingen die ervoor zorgen dat we onze olieafhankelijkheid verminderen en iedereen het recht garanderen op een schoon leefmilieu. Oplossingen die bovendien nieuwe werkgelegenheid creëren en de onrechtvaardigheid tegengaan. Dit is een positief én een sociaal verhaal.
Peter Tom Jones (1973) is post-doctoraal onderzoeker aan de KULeuven en co-auteur van o.a. Terra Incognita (Gent, 2006) en Het Klimaatboek: Pleidooi voor een ecologische omslag (Berchem, 2007). Staat als onafhankelijke op de 2e plaats van de Groen!-senaatslijst. Zie ook www.petertomjones.be
