Guy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
We leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
Nieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
De Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
Toen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
Het is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
Midden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
John Vandaele
Eenheidsstructuur is nodig binnen geglobaliseerde economie
vrijdag 12 november 2004, door John Vandaele
Tot nu toe was zo’n syndicale eenheidsstructuur onbespreekbaar omdat het WVA vreesde voor een opslokoperatie bij een fusie met het veel grotere IVVV. “Met het aantreden van Guy Ryder als nieuwe secretaris-generaal bij het IVVV is die vrees sterk afgenomen” stelde Luc Cortebeeck, ACV-voorzitter en tevens ondervoorzitter van het WVA. “Ryder heeft opgeroepen tot de oprichting van een nieuwe wereldvakbond en dat is iets anders dan een fusie want er zijn ook nog vakbonden die noch lid zijn van het WVA, noch van het IVVV zoals de Franse en de Portugese CGT. Het IVVV erkent nu duidelijker het belang van vakbondspluralisme. Ze verwachten niet meer dat er in elk land slechts een vakbond bestaat.”
Een ander motief voor het WVA was dat het IVVV door zijn veel sterkere vertegenwoordiging in de rijke landen beter gewapend is om te onderhandelen met de top van multinationale ondernemingen over het groeiend aantal sociale kwesties met een internationaal karakter. Die sterkere positie leidde er bijvoorbeeld toe dat het WVA uitgesloten wordt van de Global Compact, het forum dat VN-secretaris-generaal Kofi Annan heeft opgezet tussen honderden leiders van grote ondernemingen, NGO’s en vakbonden - forum dat moet zoeken naar methoden om de globalisering voor iedereen voordelig te maken. “Internationale vakbondsacties in een sector en in één multinationaal bedrijf worden steeds belangrijker en het is dus zaak om ze door samenwerking zo sterk mogelijk te maken”, erkent Cortebeeck.
Meer algemeen heeft de bereidheid om nu echt tot een eenheidsstructuur te komen, te maken met de relatieve machteloosheid die vakbonden dikwijls ondervinden in een geglobaliseerde economie waar ondernemingen arbeiders van verschillende landen makkelijk tegen elkaar kunnen uitspelen door te dreigen met delocalisatie van economische activiteiten van het ene land naar het andere.
Het IVVV moet op zijn conferentie in december nog de formele beslissing nemen tot het starten van de onderhandelingen. “In onze raad van directeurs is de stemming alvast erg positief tegenover het idee”, verzekert Tim Noonan, directeur campagnes van het IVVV. “Formeel komt de beslissing uiteraard toe aan onze conferentie in Japan maar de kans op een positieve beslissing is groot”. Noonan ziet de groeiende samenwerking tussen IVVV en WVA als een van de redenen waarom nu wel mogelijk is wat vroeger ondenkbaar leek. “We gaan tegenwoordig samen praten met de internationale financiële instellingen en voerden samen campagne tegen kinderarbeid. Eigenlijk realiseren we ons dat er veel meer is dat ons bindt, dan wat ons scheidt. Het IVVV heeft altijd al het vakbondspluralisme erkend maar heeft dit de voorbije jaren wellicht duidelijk benadrukt dan vroeger. Tenslotte is er de enorme druk waaraan werkers bloot staan door de globalisering”.
Het IVVV heeft ongeveer de helft van zijn leden in ontwikkelingslanden. Bij het WVA ligt dat percentage een stuk hoger waarbij vooral West-Afrika en Latijns-Amerika sterk vertegenwoordigd zijn. Voor België zijn ABVV en ACLVB lid van het IVVV. Het ACV van zijn kant heeft altijd een zeer belangrijke inspirerende en financiële rol gespeeld in het WVA. Dat was een van de verklaringen van het sterke internationale engagement van het ACV. “Een nieuwe wereldvakbond zal echter ons internationaal engagement geenszins verminderen”, zo verzekerde Cortebeeck nog.
ATTAC: zie ook http://vl.attac.be/rubrique4.html.
