-
Trefwoorden
* anti-racisme * arbeid * cultuur * democratie * directe actie * ecologie * economie * feminisme * globalisering * inheemse volkeren * media * politieke geschiedenis * seksuele identiteiten * situationisme * sociale uitsluiting * spiritualiteit * strategie * vrede * -
Recent verschenen artikels
-
Verteerd door het vuur van de nacht
door Michael LöwyGuy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
-
Pasolini: ‘Ik besta als kracht van ‘t Verleden.’
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
-
De hel van de ongebreidelde lust
door Johny LenaertsWe leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
-
Crisis: treft de zondige mens alle schuld?
door Wolfgang UchatiusNieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
-
Harde tijden: wormen aan het werk
door Johny LenaertsDe Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
-
STRALING EN MASSAHYSTERIE
door Guy DenutteToen ik nog werkte in België woonde ik ooit een "studiedag" bij (met Electrabel als één van de promotoren) waarin het effekt van hoogspanningskabels toegeschreven werd aan "massahysterie". Uit de brief van Joris Bosmans (Humo 3514) blijkt dat er de afgelopen 15 jaar geen stap vooruit is gezet in deze materie, en "massahysterie" nog steeds de officiële leer blijft. Van mijn kant heb ik wel de moeite genomen om mijn licht op te steken bij andere bronnen. Laat ons beginnen bij het begin. De (...)
-
Het transitiefonds: een spaar- en kredietsysteem voor energierenovaties
Mathias Bienstman, medewerker van Netwerk Vlaanderen, pleit in deze tekst voor een sociaal transitiefonds in de sector van energierenovatie. Opmerkingen en commentaren zijn welkom bij de auteur. Zie onderaan voor gegevens.
-
Lokale economie oplossing voor peakoil en klimaatcrisis
Het concept ’transities’ is vandaag in volle opgang. Zoals we al eerder aangaven op de website is het belangrijk om aandacht te geven aan hoopvolle, enthousiasmerende projecten en experimenten. Transition town Totnes is zo’n voorbeeld hiervan. Het volgende artikel van Peter Polder verscheen in het Nederlandse webzine Ravagedigitaal (25 juli 2008).
-
Hackers trekken ten strijde tegen de Scientology Kerk
door Olivier DumonsHet is een oorlog van een nieuw type dat de Scientology Kerk sedert enkele dagen te verduren heeft. Want het is namelijk op het virtuele terrein dat zich momenteel de strijd van de antisekteactivisten afspeelt. Verschillende internetsites van de Scientology Kerk (die volgens rapport nr 2468 van het Franse parlement als een sekte beschouwd wordt) worden aldus door internet-‘hacktivisten’ en door een denkbeeldige groep onder de benaming ‘Anonymus’, geviseerd.
-
Guy Debord tegen een wereld zonder ontmoetingen
door Johny LenaertsMidden jaren zestig. Raymond Borde is een vermaard filmcriticus. Zijn specialiteit: de erotische film. Op lyrische wijze schrijft hij over ‘het zoete, zeer zoete droombeeld’ van lesbiennes die in een somber kasteel opgesloten worden. Hij beschrijft hoe in het leven van de man het opduiken van de eerste lesbiennes op het witte doek ‘de opborreling van het meest natuurlijke wonder ter wereld’ met zich meebrengt. ‘Dat gebeurt rond het zestiende jaar. (...) Maar meedogenloze regels leggen deze waanzin het zwijgen op. Op de eerste plaats is er niemand die op dit droombeeld antwoordt. Het poogt zich tevergeefs te objectiveren.’
-
-
Zo krijg je minder inhalige ceo’s
donderdag 3 mei 2007, door Els Keytsman
Op 1 mei lanceerde het ABVV het idee van de graaitaks, een lelijke term uit Nederland die een schoon principe huldigt: boven een bepaald bedrag het inkomen door belastingen afromen en herverdelen. Ceo’s krijgen soms een vertrekpremie uitbetaald die hoger is dan het totale verdiende salaris in een hele loopbaan. Het voorstel van de graaitaks past dan ook in een pleidooi voor een meer rechtvaardige fiscaliteit. De huidige fiscaliteit is niet meer van deze tijd: ze tast de werkgelegenheid aan, is sociaal onrechtvaardig en laat vele kansen liggen voor een toekomstgericht milieubeleid. Inkomsten uit arbeid worden zwaar belast terwijl inkomsten uit kapitaal zowat ongemoeid worden gelaten, en de milieufiscaliteit staat nog in de kinderschoenen.
Wij pleiten dan ook voor een grondige belastinghervorming die leidt tot een rechtvaardiger belasting. Rechtvaardiger betekent dat de laagste inkomens ten volle kunnen genieten van een verlaging van de fiscale druk én dat discriminaties worden aangepakt. Zo worden alleenstaanden in België het zwaarst belast. De fiscus discrimineert ook tussen arbeid en kapitaal: eveneens sociaal onrechtvaardig.
Daarom pleiten wij samen met de vakbonden voor een echte vermogensbelasting door een extra belasting op vermogensinkomsten. Vermogens tot 500.000 euro worden vrijgesteld en de bestaande vermogensbelastingen worden herzien. Het gaat er niet om de intrest op het zuurverdiende spaargeld of de eigen woning extra te belasten, maar bijvoorbeeld wel om grote winsten bij de verkoop van aandelen ook te laten bijdragen.
Het blijft een even gerechtvaardigde eis om de ontslagvergoedingen van ceo’s tot een minimum te beperken. Het kan niet dat John Brock in december 2005 door InBev wordt ontslagen omdat hij niet voldoet, maar daarvoor wel een ontslagvergoeding van 10 miljoen euro krijgt, dat hij in april 2006 elders aan de slag gaat en tussendoor nog eens 20 miljoen euro wil vangen. Staatssecretaris Bruno Tuybens is twee jaar geleden wel een mediacampagne over grote toplonen begonnen, maar behalve wat kleine correcties is er weinig veranderd. Waarom niet binnen de vennootschapsbelasting de aftrekpost ’toplonen’ beperken? Bedrijven kunnen dan die graailonen vanaf een bepaald niveau niet langer inbrengen als bedrijfskost. Zeker zou de code inzake corporate governance, de regels voor goed bestuur, niet alleen moeten slaan op de ondernemingen, maar ook op de topverdieners. Dat zij dan maar eens publiekelijk uitleggen aan werknemers, aandeelhouders en stakeholders, waarom ze zoveel moeten verdienen.
Voor een onderneming is sociale rust een zegen voor de bedrijfsontwikkeling, voor de vakbonden is een integere bedrijfsleider de beste garantie voor een gehandhaafd en continu arbeidsproces. Het is stuitend dat sommige ceo’s -ongeacht hun prestaties - miljoenen vangen, en zelfs nog durven te zeuren over gemiste aandelenopties. Het toont aan dat ze met al dat geld niet gelukkig (kunnen) zijn. Het zijn geldzieke mensen. Veel mensen slagen erin gelukkig te zijn met aanzienlijk lagere inkomsten. Het is evident dat een bedrijf beter geleid wordt door een gezonde geest die de bedrijfsdoelstelling voor ogen houdt. Waarom dan nog kiezen voor het soort manager die, goede of slechte resultaten, uiteindelijk vooral uit is op een zo groot mogelijk eigen gewin?
Op de arbeidsmarkt is voldoende potentieel dat bereid is voor aanzienlijk lagere bedragen op een verantwoorde manier een bedrijf te leiden. Niet omwille van snel gewin, wel omwille van gezonde winstcijfers over een langere periode. De vakbond kent het arbeidspotentieel en kan dus mee zoeken naar de leiders die bedrijven op een gezonde manier kunnen doen groeien. Vakbonden kunnen fungeren als headhunters voor bedrijven. En in tegenstelling tot een echte headhunter is de winst voor de vakbond niet dat hij de persoon aanbrengt, wel dat hij de werkzekerheid van de arbeiders verhoogt.
Vera Dua is voorzitster van Groen. Els Keytsman is in Oost-Vlaanderen kandidaat voor de Kamer voor Groen!
Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Deze site maakt gebruik van SPIP en werd ontworpen door {yichalal}