Deel III van de vaste rubriek ’Terra Reversa: bouwstenen voor een duurzaamheidtransitie naar een ecologische economie’ verscheen zonet in het driemaandelijkse tijdschirft Oikos. In deze aflevering gaan de auteurs op zoek naar strategieën voor duurzame mobiliteitspatronen. De volledige referentie van het stuk is: Jones, P.T., De Meyere, V., Keytsman, E., ’Terra Reversa: Bouwstenen voor een duurzaamheidtransitie - Deel III: Onze mobiliteit, Oikos, (46), 2008. Meer info over Oikos op http://www.oikos.be/.
Deel II van de vaste rubriek ’Terra Reversa: bouwstenen voor een duurzaamheid-transitie’ (Jones, P.T., De Meyere, V., Keytsman, E., Oikos, (45), 2008, 55-70). In deze aflevering gaan de auteurs op zoek naar strategieën om te komen tot duurzame voedselpatronen. Meer info over Oikos op http://www.oikos.be/.
Dit artikel van Els Keytsman verscheen in het webzine van Liberales (NR. 207, 23 mei 2008). Het stuk verschijnt naar aanleiding van de recente voedselcrisis. In dit artikel wordt de link gelegd met speculatie, één van de oorzaken van de stijgende voedselprijzen (naast stijging biobrandstoffen, vleesconsumptie, duurdere olie en klimaateffecten). In Liberales 208 verscheen een reactie op dit stuk vanuit liberale zijde.
Onderstaan opiniestuk verscheen in De Morgen van 6 september. Els Keytsman schetst de tragische geschiedenis van de ecotaks
Onderstaand opiniestuk van Els Keytsman en Bart Staes over kernenergie verscheen iets ingekort in De Standaard van 24/7/2007
Johan Vande Lanote
Opiniestuk verschenen naar aanleiding van de discussie over de vermeende onhaalbaarheid van een echte ecologische omslag.
In dit opiniestuk (verschenen in De Morgen van 4/5/2007) belichten Jones en Keytsman enkele foutieve keuzes van het IPCC. Vooral de opening naar kernenergie wordt flink bekritiseerd.
Dit opiniestuk verscheen in De Standaard van 3 mei 2007.
Voortbordurend op het ’graaitaks’-idee van het ABVV lanceerde Vera Dua eergisteren een voorstel voor een belasting op vermogensinkomsten. Lezers op de Standaard-website toonden daar gisteren weinig begrip voor. Ver Dua en Els Keytsman verklaren zich nader.
Het afkopen van CO2-uitstoot via zogenaamde offsetting krijgt alsmaar meer kritiek. Johan Malcorps maakte een kritische analyse van deze ’ecologische aflaten’.
0 | 10
Wij zijn teruggekomen van Kopenhagen met bakken hoop en energie. Het was vreemd om vast te stellen dat degenen die de klimaattop vanop een afstand volgden, hem beleefd hebben als een catastrofe. Vele deelnemers waren zo gedegouteerd door de stompzinnigheid en onverantwoordelijkheid van de ‘men in power’, dat ze niet zagen dat deze tragische farçe én de eendrachtige actie van netwerken van basisbewegingen, een nieuwe politieke ruimte schiep in dewelke echte oplossingen wel een (...)
De Zuid-Afrikaanse dichter, schrijver en schilder Breyten Breytenbach heeft een nieuw boek geschreven. ‘Notes from the Middle World’ zal in het najaar verschijnen; recent verscheen een Franse vertaling onder de titel ‘Le Monde du milieu’, dat we voor u lazen.
Dit artikel van Sylvain Cypel verscheen in Le Monde van 26 september 2009. Vertaling: Johny Lenaerts.
Dit stuk van Alain Badiou werd vertaald door Piet Joostens, uit ‘Circonstances, 2’, Ed. Léo Scheer, Paris, 2004. (Een eerste en kortere versie van dit essay verscheen op 22 februari 2004 in de krant Le Monde. De vertaling van die eerste versie werd reeds gepubliceerd in ‘De Groene Amsterdammer’, nr. 19, 8 mei 2004.)
Guy Debord is een helse machine die moeilijk te ontmijnen is. En toch heeft men het geprobeerd. En probeert men het nog steeds. Men probeert hem te neutraliseren, te verzachten, te esthetiseren, te banaliseren. Niets helpt. De dynamiet blijft erin en riskeert te exploderen in de handen van degenen die het willen ontmijnen.
René Schérer en Giorgio Passerone hebben een boek over Pasolini gepubliceerd, onder de titel ‘Passages pasoliniens’. De Franse vrije zender Radio Libertaire interviewde één van beide auteurs over de Italiaanse cineast, dichter, schrijver, homo en activist. Johny Lenaerts vertaalde.
We leven in een tijd die door Marx gekenmerkt werd als een tijd van algemeen verval, van universele koopbaarheid. En nu schildert ons Elvis Peeters, in zijn nieuwste roman ‘Wij’, een vriendengroepje – vier meisjes, vier jongens – dat een seksbedrijfje ontwikkelt, waar we op microschaal de hedendaagse wereld in kunnen herkennen.
Nieuw aan deze crisis is dat niemand de schuld aan de werklozen geeft. Niemand klaagt erover dat ze te lui zijn. Niemand verlangt dat ze asperges steken. Niemand beweert dat ze te veel geld van de staat ontvangen. De laatste keer was dat anders. Ook in de jaren 2002 tot 2005 kende Duitsland een zware crisis. Het aantal werklozen lag haast bij de vijf miljoen, veel hoger dan nu, in de talkshows stelden de moderatoren steeds weer dezelfde vraag: Waar is het aan te wijten? Waarom gaat het het land zo slecht?
De Duitse schrijver Alfred Döblin geeft een beeld van de economische crisis van de jaren dertig, dat, in het licht van een aantal recente gebeurtenissen, erg vertrouwd overkomt.
Peter Watkins is één van de grootste én meest miskende filmmakers van het moment, die met ‘Edvard Munch’ bakens verzet heeft. “Geniaal!” noemde Ingmar Bergman het. “Een meesterwerk, wellicht de mooiste film die er ooit over een schilder gemaakt werd,” schreef Le Monde.
0 | 10
